Sao Bràs de Aportel

Het was alweer even geleden dat wij op vakantie waren. In het verleden waren onze vakanties vaak naar Denemarken om familie te bezoeken. Leuk, maar zo af en toe wil je ook iets anders.
Maar onze Doggen gingen voor.
Toen Pepper afgelopen December overleed, hebben wij zeer impulsief een reis geboekt. Niet nagedacht, maar gedaan.
De reis ging naar Portugal, Al Garve. Sao Bràs de Aportel om precies te zijn.
Via via kwamen wij aan het adres van Casa Ferrobo. Een oude kurkboerderij, volledig omgebouwd tot verschillende litle casa’s. Een geweldige stek. En gelukkig hadden ze nog plek voor ons.

Je kijkt je ogen uit. Ze hebben er een klein stukje paradijs op aarde van gemaakt. Ik zou ze van harte aanbevelen aan een ieder die nog eens die kant op wil. Het ontbrak ons aan niets, en het vriendelijke stel Denise en Frits stonden met enthousiasme paraat vragen te beantwoorden of suggesties te geven. Al waren de meeste ideeën al in een mooi menu kaart achtig boek uitgelicht. Aan alles is gedacht. Je ziet, en vooral voelt de liefde die zij in de casa hebben gestoken.

De vakantie zelf was niet onze meest geweldige vakantie ooit. Mijn koffer was op Ibiza terecht gekomen dus dat vergde even wat relativering, wat niet, zoals de meeste van jullie wel weten, mijn sterkste kant is. Ook de periode van de vakantie is niet mijn favoriete tijd van het jaar gebleken.
Kerst, oud en nieuw, ik ben altijd zo gruwelijk blij als dat weer achter de rug is. Maar of het wijs was om meteen op 1 januari op vakantie te gaan meen ik toch ook te betwijfelen.
Het weer zat eigenlijk best heel erg mee. Niet super warm, maar overdag ook zeker niet koud. Best wat zon gezien en slechts een dag regen. Maar het plaatsje slaapt een beetje in die periode. De Portugezen houden ook vakantie in die tijd.

We deden een aantal steden tripjes waaronder naar Tavira. Een gezellig en vooral fotogenieke plek. Met de Gilão rivier, kleine steegjes, mooie historische gebouwen en gezellige terrasjes. De kerst versieringen hingen er nog en dat maakt alles net even wat mooier. We gingen ook naar Sevilla Spanje (2 uurtjes rijden) Waar we uiteraard alle historische gebouwen bekeken. Wandelde in parken en Tapas aten op een terras op de stoep, zoals goed Spaans gebruik.

Het was dan ook in Spanje dat we beseften dat we net iets meer liefde voor Spanje hadden. Lag het aan de vele jaren dat we daar al komen? Lag het aan de gebouwen, de mensen, het eten? Wij denken een combinatie hiervan. Het zal wel een soort Hollandse eigengerijdheid zijn. We voelen ons als een vis in het water in Spanje.

2025. Het jaar dat we 20 jaar getrouwd zijn en 22.5 jaar een stel. Het jaar dat ik 60 kaarsjes mag gaan uitblazen. Een jaar waarvan ik besloten heb dat het ons veel goeds gaat brengen.
Vandaag boekte we onze zomer vakantie. Je raadt vast al waar die naar toe gaat. Inderdaad Spanje. Olivia om precies te zijn. Ik ben nu al aan het aftellen.
Pon la sangría en el frío, ya estamos llegando.